Niemcy są bardzo mili dla nas Polaków tak długo jak nie zdradzamy chęci stania się równorzędnymi partnerami. W historii dwudziestolecia międzywojennnego miała miejsce wojna celna, której inicjatorem była Republika Wejmarska, a rozpoczęła ją zaniepokojona gwałtownym rozwojem gospodarczym Polski po oddzyskaniu niepodległości. Obecnie Niemcy próbują wyautować Polskę z rynku gazu ziemnego. Najpierw ponad głowami środkowej Europy budują Gazociąg Północny (GP). Następnie próbują blokować budowę gazoportu w Świnoujciu. Ostatnio zarządali studium wpływu gazoportu na środowisko naturalne po niemieckiej stronie granicy. Inwestycja w Świnoujściu daje Polsce szansę na dywersyfikację źródeł gazu. Tymczasem Niemcy liczą na to, że po uruchomieniu GP będą mogli sprzedawać nam rosyjski gaz. Nie wiem do końca jak oceniać agresywną politykę Niemiec w tym względzie. Czy mieści się to jeszcze w ramach normalnej gry rynkowej, czy można już nazwać to niemiecką polonofobią. Czy będzie tak, że relacje polsko-niemieckie będą dobre tylko pod warunkiem, że zgodzimy się na rolę nieco podrzędną w stosunku do wielkiego, aryjskiego narodu? Mam nadzieję, że następnym żądaniem nie będzie eksterytorialna autostrada do Kaliningradu.

W Niemczech można zrobić karierę na powielaniu antypolskich stereotypów w komicznej formie o niesmacznym charakterze. Okazuje się, że już od kilku lat na scenach niemieckich miast pojawia się człowiek ubrany w czerwoną koszulkę z białym orłem na piersiach oraz obwisłych spodniach od dresu, celowo mówi nieskładnie po niemiecku, z polską wymową. Nosi artystyczne nazwisko Marek Fis i udaje człowieka na wiecznym kacu oraz najniższym poziomie intelektualnym.

Oto postać stworzona przez niemieckiego komika, o polskim pochodzeniu, (jego nazwisko pomijamy zażenowanym milczeniem), który tworzy dla Niemców stereotyp statystycznego Polaka, czyli także Ciebie Czytelniku.

Jak twierdzi Marek Fis, Polska to dla Niemców wciąż egzotyczny kraj (sic! – czyżby młodzi Niemcy nie pamiętali już wielkiej fali emigracji do Polski w 39 roku?). W ramach „artystycznej kreacji” stworzył swoich dwóch polskich braci o wdzięcznych imionach Świnia i Osioł, a w jednym ze swoich skeczów nadał swojemu wymyślonemu synowi imię „Kur.. Andrzej”. Słowo na „k” powtarza się w jego skeczach zresztą często, możemy sobie więc wyobrazić ich nędzny poziom. Zdarza się też przedstawiać owemu „komikowi” jako „pierwszy polski komik od czasu ostatniej wizyty Jana Pawła II” w Niemczech. Dziwi się przy tym, że jego „dowcipy” są odbierane w Polsce negatywnie, ponieważ stara się być „ambasadorem Polski, który chce jednoczyć narody (sic!)”

Oczywiście w swoim programie „artystycznym” komik nie porusza żadnych drażliwych czy niewygodnych kwestii dla Niemców. Jest więc jednostronny i pokazuje, że każdy z nas, Polaków jest prostakiem, pijakiem, katolikiem (to śmieszne naturalnie!), dresiarzem i mówi wciąż „k…”.

Kariera, którą robi, jest zapewne związana z podatnym gruntem, czyli rynkowym zapotrzebowaniem. Smutna to prawda, ale ofiar się nie lubi. Ofiary się dehumanizuje